శనివారం, జనవరి 11, 2014

ఇప్పటికీ ఆకట్టుకునే 'ఆత్మబలం' ... యాభై ఏళ్ల నాటి మేటి చిత్రం!


 
గిల్లికజ్జాలు తెచ్చుకునే అమ్మాయి... 
బుల్లి కారున్న షోకిల అబ్బాయి... 
ప్రేమలో పడితే? 
మొదట కళ్లతోటి మొదలు పెట్టిన లడాయి... 
హృదయమంత పాకే హుషారైన హాయిగా మారుతుంది! 
యువ గుండెల కువకువలంటే అంతే... 
అది ఆండ్రాయిడ్‌ అప్లికేషన్ల నేటి కాలమైనా... 
యాభై ఏళ్ల 'ఆత్మబలం' నాటి కాలమైనా... 
అందుకే ఆ సినిమా అప్పట్లో ఓ సంచలనం! 
అందువల్లనే అది వి.బి. రాజేంద్రప్రసాద్‌ స్థాపించిన 'జగపతి' ఆర్ట్‌ పిక్చర్స్‌ సంస్థకి ఓ ప్రతిష్ఠాత్మక చిత్రమైంది! 
విక్టరీ మధుసూదన రావు దర్శకత్వ ప్రతిభకు ఓ గీటురాయిగా నిలిచింది! 
హీరోగా అక్కినేని నాగేశ్వరరావుకి ఓ తీపి జ్ఞాపకమైంది! 
హీరోయిన్‌ బి. సరోజకి మరిచిపోలేని విజయమైంది! వెరశి ఎప్పుడో 1964లో ఇదే రోజున విడుదలైనా ఇప్పుడు కూడా చెప్పుకోదగిన సినిమాగా మిగిలింది.
'ఆత్మబలం' సినిమా కథ ఓ పదేళ్ల పిల్లాడి మానసిక వైద్యంతో మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే, తండ్రి చనిపోవడాన్ని కళ్లారా చూసిన అతడిలోని మానసిక వైకల్యమే కథని మలుపు తిప్పేది కాబట్టి. ఆ పిల్లాడే పెరిగి పెద్దవాడై జగ్గయ్యగా మారి, హీరోహీరోయిన్లనీ వాళ్ల ప్రేమనీ ముప్పుతిప్పలు పెడతాడు. హీరో ఉరికంబం ఎక్కడానికి కారకుడవుతాడు. అటు హీరో ఉరిశిక్షకి వెళుతున్న దృశ్యాలు, ఇటు అతడిని కాపాడే ప్రయత్నాల మధ్య సినిమా క్త్లెమాక్స్‌ రక్తికట్టడానికి దోహద పడతాడు. టైటిల్స్‌లోనే మానసిక వైద్యశాలకి వెళ్లిపోయిన ఆ కుర్రాడు, తిరిగి హీరోహీరోయిన్ల ప్రేమ రసకందాయంలో పడ్డాక వూడిపడతాడు. ఆ కుర్రాడి తల్లి కన్నాంబలా గంభీరంగా తెరపై కనిపించేనాటికి ఆమెకో మిల్లు ఉంటుంది. ఆ మిల్లుకో మేనేజర్‌ ఉంటాడు. వాడు సన్నగా రివటలా రవణారెడ్డిలాగా ఉన్నా, దుర్మార్గంలో మాత్రం గట్టిపిండమే. అందులో ఇంజినీరే హీరోగారు. అతడు కారు మీద ఉద్యోగానికి వెళుతుంటే హీరోయిన్‌ లిఫ్ట్‌కోసం కారాపి మరీ పరిచయమై ప్రేమకు నాంది పలుకుతుంది. ఆపై ఆత్రేయగారి కలం పాటలతో పరుగులు పెడితే, హీరోహీరోయిన్లు పార్కుల్లో పరుగులు పెడతారు. 'గిల్లికజ్జాలు తెచ్చుకునే...' ఆ అమ్మాయి కళ్లల్లో బలే బడాయిని అతడు చూస్తే, 'బుల్లికారున్న షోకిల...' అయిన ఆ ఆబ్బాయి పోజుల్లో బడాయిని ఆమె గుర్తిస్తుంది. ఆపై అతడు 'పరుగులు తీసే నీ వయసునకు పగ్గం వేసెను నా మనసు...' అని గొప్పలు పోతాడు. మళ్లీ వెంటనే 'ఉరకలు వేసే నా మనసునకు ఉసిగొలిపెనులే నీ సొగసు...' అని ఒప్పేసుకుంటాడు.




 ఆ తర్వాత ఇద్దరూ 'చిటపట చినుకులు పడుతూ ఉంటే...' 'చెట్టాపట్టగ చేతులు కలిపి చెట్టునీడకై...' పరుగులు పెడుతూ, 'చెప్పలేని ఆ హాయి...' ఎంత వెచ్చగా ఉంటుందో తెలుసుకుంటారు. ఆ సరికి ఇద్దరూ ప్రేమలో తడిసి ముద్దయిపోతారు. ఇలా వీళ్లు డ్యూయట్ల మీద డ్యూయట్లు పాడుకుని ప్రేక్షకులను ఉర్రూతలూగిస్తుంటే, మానసిక వైద్యశాలలో చికిత్స పొందుతున్న జగ్గయ్య కథను మలుపు తిప్పడానికి పారిపోతాడు. మిల్లు యజమానురాలి కోరికపై హీరో అతడిని ఇంటికి తీసుకొచ్చినా, ఒక్క రోజే ఉండి వెళ్లిపోతాననే అతడిని ఆపడానికి పాటే మార్గమవుతుంది. 'ఎక్కడికి పోతావు చిన్నవాడా?' అని హీరోయిన్‌ పాడేసరికి, వెళ్లేవాడు కాస్తా ఆగిపోయి 'ఎక్కడికీ పోలేను చిన్నదానా, నీ చూపుల్లో చిక్కుకుంటి కుర్రదానా' అని ఆగిపోతాడు. అమ్మతో చెప్పి జయను పెళ్లాడతాననేసరికి ప్రేమికులతో పాటు ప్రేక్షకుల మనసులూ కలుక్కుమంటాయి. చిన్నప్పటి నుంచి పెంచి పోషించిన కన్నాంబ కోసం అవసరమైతే ఎంతటి త్యాగమైనా చేయాలని చెప్పి చనిపోయిన తన తల్లి మాటలు హీరోయిన్‌ను కట్టిపడేస్తాయి. హీరో కూడా త్యాగాన్నే బోధించి వెళ్లిపోవడంతో ఆమె విషాదంలో మునిగిపోయి 'కనులకు కలలే బరువైనాయి... కన్నీళ్త్లెనా కరువైనాయి...' అని పాడుకుంటూ ఉండిపోతుంది. ఆ తర్వాత వీళ్లిద్దరి ప్రేమ గురించి రవణారెడ్డి చెప్పడం, జగ్గయ్య అనుమానపడడం, దేనికైనా తెగించే మనస్తత్వం ఉన్న అతడి బారి నుంచి ప్రాణాలు కాపాడుకోడానికి హీరోయిన్‌ ఇంట్లోంచి పారిపోయి హీరోను చేరుకోవడం లాంటి సంఘటనలతో కథ చిక్కనై పాకాన పడుతుంది. హీరోహీరోయిన్లు ఒకటై 'తెల్లవారనీకు ఈ రేయిని... తీరిపోనీకు ఈ తీయనీ హాయినీ...' అని పాడుకునేసరికి, జగ్గయ్య పిచ్చి ముదిరి పరాకాష్ఠకు చేరుకుంటుంది. దాంతో తాను ఆత్మహత్య చేసుకుంటూ, తనను హీరోనే హత్య చేసినట్టు కనిపించే పరిస్థితులు కల్పించి చనిపోతాడు. సాక్ష్యాలన్నీ కలిసి హీరోను ఉరికంబానికి, సినిమాని క్త్లెమాక్స్‌కి తీసుకువెళతాయి. హీరోకి ఉరితాడు తగిలించేలోగా ఆగమేఘాల మీద (నిజానికి కారు మీద) హీరోయిన్‌, రేలంగిలు జగ్గయ్య డైరీని తీసుకొచ్చేసరికి అందులోని అంశాలను బట్టి చిట్టచివరి నిమిషంలో న్యాయమూర్తి ఉరిశిక్షను ఆపుచేయడంతో ప్రేక్షకులు వూపిరిపీల్చుకుంటారు.
'అగ్నిసంస్కార్‌' అనే బెంగాలీ నవల ఆధారంగా అల్లుకున్న ఈ చక్కని కథకి ఆత్రేయ మాటలు, పాటలు అద్భుతంగా అమరాయి. కె.వి. మహదేవన్‌ సంగీతం సమకూర్చిన పాటలన్నీ హాయిగా ఆకట్టుకుంటాయి. ఇప్పటికీ ఈ సినిమాను ఏ సీడీలోనో చూస్తే కథ, కథనాలు కట్టిపడేస్తాయనడంలో సందేహం లేదు.

PUBLISHED IN EENADU ON 09.01.2014

గురువారం, జనవరి 02, 2014

సామాన్యుడి సంకల్పం


'కుర్రో కుర్రు... ఏంది బిడ్డా, మొగం దిగాలు సేసుకుని కూకున్నవ్‌?' అన్నాడు కోయదొర సామాన్యుడితో. 
సామాన్యుడు నిట్టూర్చాడు. 'ఏం చెప్పమంటావు దొరా! మనసేం బాలేదు' అన్నాడు. 
'అదేంటి అట్లంటవ్‌? కొత్త ఏడాది గునగునా నడిసొచ్చింది. దిగులంతా పక్కనెట్టి దిలాసుగుండాల. అసలు నీ గోసకి మూలమేందో సెప్పరాదూ? నాకాడ బోలెడు తాయెత్తులున్నాయి...'
సామాన్యుడు నిర్వేదంగా నవ్వాడు. 'తాయెత్తులతో తీరేది కాదులే నా బాధ. కొత్త ఏడాది వచ్చిందన్నమాటే కానీ నా సమస్యలన్నీ అలాగే ఉన్నాయి. ఏది కొనాలన్నా ఆకాశంలోకి చూడాల్సి వస్తోంది. ఎందుకంటే ధరలన్నీ అక్కడే తిష్ఠ వేసుకుని కూర్చున్నాయి. నూకలు కొందామన్నా రూకలు మాయమైపోతున్నాయి. గంజిలోకి నంజుకుందామన్నా ఉల్లిపాయ గిల్లి మరీ ఏడిపిస్తోంది. ఇవన్నీ ఎప్పుడూ ఉండేవేలే... అది కాదు నా బాధ. ఎన్నికలు వస్తున్నాయి. కొత్త నాయకులని ఎన్నుకోవాలి. ఎవరిని చూసినా తీయగా మాట్లాడుతున్నారు. ఆ మాటలన్నీ వూరిస్తూనే ఉన్నాయి. కానీ ఎవరు ఎలాంటివారో తెలియడం లేదు. దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నా'

'కుర్రో కుర్రు... మరి చెప్పవేం? దానికి నాకాడ ఓ మంత్రముంది. నీ చెయ్యి నాకిచ్చి మనసులో ఓ నాయకుడిని తలుసుకో. ఆడెలాంటోడో, ఆడి మనసులో ఎలాటి తైతక్కలున్నాయో సెబుతా. కొండదేవర ఆన!' 
సామాన్యుడికి ఇదేదో సరదాగా తోచింది. ఉత్సాహంగా చెయ్యి చాపి, మనసులో ఒకర్ని తలుచుకున్నాడు. 
కోయదొర ఆ చేతిని పట్టుకుని అటూ ఇటూ వూపుతూ తనదైన ధోరణిలో పాటలాగా సాగదీస్తూ మొదలు పెట్టాడు.

'ఆ... అంబ పలుకు. జగదంబ పలుకు. కోనలమ్మ తల్లి కులుకు పలుకు. కొండదేవర పలుకు. నిండు నిజము పలుకు...' అంటూ కొనసాగించాడు. సామాన్యుడు వింటున్నాడు. 
'ఎరిక పడిందిలే ఎవరిదో రూపమ్ము. బిడ్డ సక్కనివాడు... బిరుసు వయసువాడు. నిగనిగల రంగుతో నిగ్గుతేలినవాడు. గరుకు గెడ్డమువాడు... సరుకు లేనివాడు... తెలిసిందా బిడ్డా?' అన్నాడు కోయదొర. 
సామాన్యుడు ఆశ్చర్యపోయి 'సరిగ్గా అతడినే తలుచుకున్నా. చెప్పు... చెప్పు' అన్నాడు.

కోయదొర కొనసాగించాడు. 'పుట్టిన వంశమ్ము గొప్ప వంశమ్ము... కానీ ఏం లాభం? అమ్మ కొంగుసాటు... అతడి గ్రహపాటు. మాట తొందరపాటు... చేత తత్తరపాటు. రాచకుర్చీపై ఆశపడుతున్నాడు... పరుగుపెట్టిన కొద్దీ వెనక పడుతున్నాడు. అరచెయ్యి నీడలో, అమ్మ హయాములో... దేశమ్ము జారిపడె పాతాళ గొయ్యిలో. సేసిన కార్యాలు మా సెడ్డ కార్యాలు. చివరికవి అవుతాయి ఆ బిడ్డ శాపాలు. నమ్మి సేరావంటే... నట్టేట మునిగేవు'

సామాన్యుడి ముఖం వికసించింది. 'నిజమే, అర్థమైంది. ఇప్పుడు ఇంకో నాయకుడిని తలుచుకుంటా. అతడి సంగతేంటో చెప్పు' అన్నాడు. 
'ఆ... కరకు చూపులవాడు. మెత్తగా నవ్వుతాడు. జెల్ల కొడతాడు. తీయగా మాటాడి, తీట తీసేస్తాడు. తండ్రి సాటున ఎదిగి... తంత్రాలు మరిగాడు. జనము సొమ్ములు దోచి, జాతరలు సేశాడు. బడుగు బతుకులతోటి జూదమాడాడు. భూమి సుట్టేశాడు. గనులు కుమ్మేశాడు. నీరు పేరు చెప్పి నిధులు నొక్కేశాడు. పేదవారి కోసమే బతుకంటు సెబుతాడు. పెద్ద మూటలుకట్టి కోటలో దాస్తాడు. ఓదార్చ వస్తాడు... వూడ్చుకుని పోతాడు. తెలుసుకున్నావా బిడ్డా?'

'అయ్యబాబోయ్‌... సరిగ్గా చెప్పావు. ఎవరెలాంటివారో చక్కగా చెప్పావు. వీళ్లను దగ్గరకి రానిస్తే దేశం, రాష్ట్రం ఏమవుతాయో తెలియజేశావు. నా మనసులో సందేహాలు తీర్చావు. ఇంతకీ నేనేం చేయాలో అది కూడా కొండదేవరనడిగి చెప్పరాదూ?' అన్నాడు సామాన్యుడు ఆశగా.

'ఆ... పంచప్రాణాలాన. పంచభూతాలాన. పసిడి పలుకులు పలుకు దేవతల ఆన. నిజము సెబుతానయ్య... నిక్కముగ వినవయ్య. బడుగుజీవిని నేనంటు దిగులు పడమాకయ్య. నీ సేతిలో ఓటు వజ్రాయుధమ్మయ్య. దాని శక్తిని జూసి నిబ్బరపడవయ్య. మెరమెచ్చు మాటలు విని మోసపోకయ్య. నోటు రెపరెపలకు తొట్రుపడకయ్య. అవినీతి నాయకుల అంతు సూడవయ్య. అక్రమార్జన పరుల పీచమణచవయ్య. ఈ కొత్త ఏడాది, నీకొక్క వరమయ్య. ఎన్నికలవేళలో ఎరికతో నిలువయ్య. నీతిగల నేతలను ఎన్నుకోవయ్య. నీ శక్తి తెలుసుకుని, నీ బతుకు దిద్దుకుని, దేశానికే నీవు దిక్కు చూపాలయ్య. కుర్రో కుర్రు!' అన్నాడు కోయదొర.
కొత్త సంవత్సరం ఏం చేయాలో నిర్ణయించుకున్న సామాన్యుడు నూతనోత్సాహంతో ముందుకు నడిచాడు.

PUBLISHED IN EENADU ON 02.01.2014

మంగళవారం, డిసెంబర్ 24, 2013

అసలైన ఆత్మవిమర్శ


'నమస్కారం గురూగారూ!' 
'ఏంట్రోయ్‌... చాలా కాలానికి కనిపించావ్‌. ఎక్కడికి పోయావ్‌?' 
'ఇంట్లోనే తలుపులు మూసుకుని కూర్చున్నాను గురూగారూ...' 
'వార్నీ... అదేం బుద్ధి, ఒంట్లో బాగానే ఉందా?' 
'ఆరోగ్యానికేం ఢోకా లేదండి. కానీ ఆత్మవిమర్శ చేసుకుంటూ ఉండిపోయా...' 
'ఆత్మవిమర్శా!! నీకిలాంటి విద్యలు కూడా వచ్చునేంట్రా?'
'ఏముంది గురూగారూ... రాజకీయాలు నేర్చుకోవాలంటే పాఠాలు చదవడం కాదూ, సమకాలీన నేతల్ని గమనించి వాళ్ల అడుగుజాడల్లో నడవాలని చెప్పారు కదండీ మీరు? దాన్నిబట్టే అలా చేశానండి...'

'అది సరే కానీ, ఈ కాలంలో ఆత్మవిమర్శ చేసుకునేవాళ్లు ఎవరున్నార్రా?' 
'ఎందుకు లేరండీ? మొన్న నాలుగు రాష్ట్రాల్లో ఎన్నికల ఫలితాలు వచ్చాక దేశ మహారాణమ్మ, ఆవిడగారి సుపుత్రుడు అదే అన్నారు కదండీ? ఇదేదో కొత్తగా ఉందని గది తలుపులు బిడాయించుకుని కూర్చున్నానండి. కానీ ఆత్మవిమర్శ ఎలా చేసుకోవాలో మాత్రం తెలియలేదండి...'

'నీ తెలివి తెల్లారినట్టేఉంది. వాళ్లనుంచి నువ్వు నేర్చుకోవలసింది ఆత్మవిమర్శ చేసుకుంటాననడమే. చేసుకోవడం కాదు...'

'రెండింటికీ తేడా ఏంటండీ?' 
'మైసూర్‌పాక్‌ ఫొటో చూసినదానికి, దాన్ని తినడానికి ఉన్నంత. ఫొటో నోరూరించినా తినడానికి పనికిరాదు కదా! అలాగన్నమాట...'

'అంటే వాళ్లు దేశ ప్రజలందరికీ మైసూర్‌పాక్‌ పెట్టినట్టేనంటారా?' 
'మాటల మైసూర్‌పాక్‌. వాళ్లేదో అన్నారని నువ్వు గదిలో దూరి కిందా మీదా పడ్డం చూస్తే నువ్వింకా ఏమీ ఎదగలేదని తేలిపోయిందిరా...'

'అంటే వాళ్లు సందర్భానికి తగినట్టు ఆ పదాన్ని చక్కగా ఉపయోగించుకున్నారని నాకిప్పుడు అర్థమైంది గురూగారూ...' 
'పోన్లే... ఆమాత్రం గ్రహించావ్‌ అంతేచాలు. కానీ వాళ్లు మాత్రం నీలా నీచరాజకీయ నేతగా ఎదగాలనుకునేవాళ్లకు రాచమార్గం చూపించినట్టే. సమకాలీన నేతల నుంచి నేను నిన్ను నేర్చుకోమన్నది అందుకే...'

'అర్థమైందండి. కానీ వాళ్ల నుంచి ఏం నేర్చుకోవచ్చో కాస్త నా మట్టి బుర్రకు అర్థమయ్యేలా చెబుదురూ?' 
'సర్లె... కాగితం, కలం పుచ్చుకొని అఘోరించు. మనం చేసిన వెధవ పన్లేంటో, వాటి ఫలితాలెలా ఉంటాయో తెలిసినప్పుడు గబుక్కున పరిగెత్తుకుని పోయి బజార్లో నిఘంటువొకటి కొనుక్కుని అందులో పవిత్రమైన పదాలేంటో వెతుక్కోవాలి. ఆత్మవిమర్శ చేసుకుంటాం, ప్రజల తీర్పు శిరసావహిస్తాం, జనాభిప్రాయాన్ని గౌరవిస్తాం... లాంటివన్నమాట. వీలైనంత గంభీరంగా మొహం పెట్టి, మైకు ముందు నిలబడి, ఈ పదాలను పలికేశాక, ఆనక నువ్వు మనసులో కిసుక్కున నవ్వేసుకున్నా పర్వాలేదు. భర్త చిటికెన వేలుచ్చుకుని వచ్చి, చూపుడువేలుతో దేశాన్నే శాసిస్తున్న ఆ మహారాణమ్మ నుంచి, ఆవిడగారి ఏలుబడి నుంచి నీలాంటి బడుద్ధాయ్‌లు ఎంతైనా నేర్చుకోవచ్చురా. పదిమంది మోసే పల్లకిలో ఓ బొమ్మరాజును పెట్టి, తెర వెనక నుంచి అధికారం చలాయించడం మీద వఠ్ఠి పాఠమేంటి, ఓ ఉద్గ్రంథమే రాయవచ్చు. పార్టీలో అనుభవజ్ఞులైన పెద్దలందరినీ నోరెత్తనీయకుండా అడుగులకు మడుగులొత్తించుకునే విద్యల్లో కొన్ని నేర్చుకోవడానికైనా నీ జన్మ సరిపోదు. తన కొడుకు తప్ప దేశానికి కానీ, పార్టీకి కానీ వేరే దిక్కులేనంతగా రాజకీయం నడుపుతున్న తీరుతెన్నులు నీలాంటివారికి పెద్దబాలశిక్షలు కాదా చెప్పు? చేతకాని విధానాల వల్ల ధరవరలు పెరిగిపోయి సామాన్యులు అతలాకుతలమైపోతున్నా పొద్దున్నే అట్టు తినేవాడెవడూ పేదోడు కాదనే కాకిలెక్కల హయామును ఏమనాలి? మద్దతిస్తున్నవాళ్లు అవినీతి అక్రమాల్లో కూరుకుపోయినా నిమ్మకు నీరెత్తినట్టు నిబ్బరంగా ఉండటం ఎంత గొప్ప పాఠమో అర్థం చేసుకుంటే మనలాంటివాళ్లం ఎంత వెనకబడి ఉన్నామో తెలుస్తుంది. అధికారం కోసం జైల్లో ఉండేవారినీ విడిపించి జతకట్టడం, అవినీతి అక్రమార్కులతో కుమ్మక్కైనా సరే అధికారం కోసం పాకులాడటం, గెలవలేమని తెలియగానే ప్రత్యర్థులపై కులమతాలనైనా అడ్డంపెట్టి బురదజల్లడం, అవసరమైతే ప్రజల మధ్యే చిచ్చుపెట్టడం, నియంతలకు నియంతలాగా వ్యవహరించడం... అబ్బో- ఇలా ఎన్ని నేర్చుకోవాలి, ఎన్ని ఒంటపట్టించుకోవాలి? వీటిలో లవలేశమైనా నేర్చుకుంటే నీ ఎదుగుదలకు డోకా ఉండదనుకో!'

'అబ్బ... ఎంత బాగా చెప్పారండీ! ఇంగితం ఉన్నవాళ్లందరికీ ఇన్ని సంగతులు తెలిసిపోతున్నా వాళ్లు మాత్రం నిజమైన ఆత్మవిమర్శ చేసుకోలేదంటారా గురూగారూ?' 
'ఓరెర్రోడా! ఆత్మవిమర్శ చేసుకునే బుద్ధి, నిజాయతీ, చిత్తశుద్ధి ఉండుంటే అధికారంలో ఉండి ఇలాంటి అవకతవక, అయోమయ, అధ్వాన, అవినీతి, అక్రమ, అన్యాయ, అతలాకుతల, అకృత్య కార్యకలాపాలను అఘోరిస్తారా చెప్పు? సరే... ఒకవేళ నిజంగానే ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాలని వాళ్లు అనుకున్నారనే అనుకో. వాళ్లని వాళ్లు తిట్టుకోవడానికి ఏ భాష మాత్రం సరిపోతుందో చెప్పగలవా? మరి వాళ్ల తాజా మాటలు కూడా ఓసారి గుర్తు తెచ్చుకో. జరిగిందేదో జరిగినా ముందు జరగబోయే కార్యక్రమానికి సమాయత్తం కావాలని ఆ మహారాణమ్మగారు తమ అనుచరవర్గానికి పిలుపు ఇవ్వలేదూ. అంటే ఏంటర్థం? తిరిగి ప్రజల నెత్తిన మాటల టోపీ పెట్టడానికి ఎన్ని రకాల టక్కుటమార విద్యలున్నాయో, అన్నీ ఉపయోగించమనేగా? కాబట్టి సందేహాలు పక్కన పెట్టి ఆ మహనీయుల అడుగుజాడల్లో నడవడానికి సమకట్టు. అర్థమైందా?'

'అరటి పండు ఒలిచి నోట్లో పెట్టినట్టు అర్థమైంది గురూగారూ! ఇక చూస్కోండి. నేను చేసిన ఎన్ని పనులు బయటపడినా నిజమైన ఆత్మవిమర్శ జోలికి మాత్రం పోను. కానీ ఆ పదాన్ని మాత్రం ఎడాపెడా వాడేసుకుంటాను. వస్తానండి, అర్జంటుగా సభొకటి పెట్టాలి!'

PUBLISHED IN EENADU ON 24.12.2013

శనివారం, డిసెంబర్ 07, 2013

మహా వాడకం!




'దండాలు బాబయ్యా...' 
'ఎవర్రా నువ్వు, ఏం కావాలి?' 
'పని కోసం వచ్చానండయ్య. తమరు తలూపితే తమ కాడ పడుంటానండయ్య...' 
'నా దగ్గర పనా, ఉందని నీకెవరు చెప్పారు?' 
'నేనే గమనించానండయ్య. గోదారికి ఈ దరిని వూళ్లో సభెట్టారు కదండయ్యా, దాన్ని టీవీలో చూశానండయ్య. ఆ లెక్కన మీకాడ శానా పనుందని అనిపించి చక్కా వచ్చానండయ్య' 
'టీవీలో చూసి వచ్చావా? ఏం చూశావ్‌, ఏం చేస్తావ్‌?' 
'బలేవోరండయ్య... టీవీలో మీ యవ్వారం, ఆ తీరు, ఆ గోటు, ఆ నీటు చూసేసరికి కళ్లు తిరిగాయండయ్య. అసలొక మడిసిని ఇంతబాగా ఉపయోగించుకోవచ్చని మిమ్మల్ని చూసే తెలిసిందయ్యా. మీకెందుకు, నాకొక్క అవకాశం ఇవ్వండి. ఇంకెంత బాగా ఉపయోగపడతానో తమరికే తెలుస్తుంది' 
'వార్నీ... నువ్వెక్కడ దొరికావురా. విషయం చెప్పకుండా సతాయిస్తున్నావ్‌? గోటంటావ్‌. నీటంటావ్‌. ఇంతకూ ఏం చూశావో అది చెప్పవేం?' 
'అయ్యబాబోయ్‌... తమరికి ఎరిక లేదన్నమాట. అంతేలెండి. మీకలాంటి బుద్ధులన్నీ పుట్టుకతోనే అబ్బేసుంటాయి. అంచాత అలవోకగా చేసేత్తారు. అందుకే నాలాటోడైతే మీ మనసెరిగి మరింత బాగా నడుసుకోవచ్చని ఆశ కలిగిందండయ్య. తమరు కాదనకూడదు...'
'ఇదెక్కడి గొడవరా, ముందు కాళ్లొదులు. నన్ను కాస్త కదలనీ. ముందు నీకీ బుద్ధెందుకు పుట్టిందో చెప్పేడు. పనిదేముంది ఇస్తాలే. పడుందువుగాని...' 
'అమ్మయ్య- మనసు తేట పడిందండయ్య. ఇప్పుడు చెబుతానండయ్య. మొన్న సభలో తమరు మాట్లాడారు కదండయ్య. ఓ చేత్తో మైకట్టుకున్నారండయ్య. రెండో చెయ్యి తమరు దంచే వూకదంపుడు ఉపన్యాసానికి అనుకూలంగా మాంసాన్ని కైమా చేస్తున్నట్టు వూగుతోంది కదయ్య. అలా వూపాక ఆ చెయ్యి ఎక్కడ పెట్టారో నేను గమనించానండయ్య. ఆ చేతిని అప్పుడప్పుడు దించుకోడానికి వీలుగా మీ కాపలావోడిని వంగోమన్నారు కదయ్య. ఆడి వీపు మీద ఎంత విలాసంగా చెయ్యి ఆన్చారండయ్య. మరది గోటు కాదా, నీటు కాదా, రాజసం కాదా? అబ్బో, ఈ లెక్కలో మడిసిని వాడుకోవడంలో మీ తరహా మరెవ్వరికీ సాటి రాదండయ్య. అందుకే వచ్చానయ్య. మీ కాడ వంగున్నవాడి కన్నా నేను ఇంకా బాగా వంగోగలనయ్య. తమరు పనిచ్చారంటే చాలు... ఇక చూస్కోండి నా పనితనం ఏంటో చూపిస్తా...'

'వార్నీ అదా, బాగానే గమనించావ్‌? ఇంతకూ ఏం చేస్తావో, ఏం చేయగలవో చెప్పు చూద్దాం...' 
'అయితే చెబుతా వినుకోండయ్య. తమరికి పొద్దున్నే మెలకువ రాగానే తమరి కనురెప్పల్ని విప్పదీస్తానండయ్య. కళ్లు తెరిచాక ఆవులిస్తే చిటికేస్తానండయ్య. ఒళ్లు విరుచుకున్నాక లేచి కూచోబెడతానండయ్య. మంచం దిగ్గానే కాళ్లకు చెప్పులు తొడుగుతానండయ్య. బ్రెష్షు మీద పేస్ట్‌ వేస్తానండయ్య. తమరు దయతలచి నోరు తెరిస్తే పళ్లు తోముతానండయ్య. ఆపై నాలుక గీస్తానయ్య. మొహం తొలుస్తానయ్య. తడి మొహాన్ని తువ్వాలుతో తుడుస్తానయ్య. తమర్ని కూచోబెట్టి కాఫీ తాగిస్తానయ్య. స్నానం చేసేప్పుడు వీపు రుద్దుతానయ్య. అలా మీకాడే పడుండి కనిపెట్టుకుని చూస్తానండయ్య. దగ్గితే తలమీద తడతానయ్య. తుమ్మితే చిరంజీవ అంటానయ్య. జలుబొస్తే చీదిస్తానయ్య, తమరు సభల్లో మాట్లాడేప్పుడు మైకు నేనే పట్టుకుంటానయ్య. కావాలంటే మీ బదులు అచ్చం మీలాగ నేనే నా చెయ్యి వూపుతానయ్య. ఇంకిన్ని మాటలెందుకయ్య, తమరి అడుగులకు మడుగులొత్తుతానండయ్య...'

'వహార్నీ... గట్టి పిండానివే. కానీ మరి ఇంత ఇదిగా నిన్ను వాడుకున్నాననుకో, చాలా విమర్శలు వస్తాయిరా...' 
'భలేవోరండీ బాబూ... ఈ పన్లన్నీ చాలా చిన్నచిన్నవే... అసలు తమరు మనరాష్ట్రంలో మడుసుల్ని, వస్తువుల్ని వాడుకోవడం ముందు ఇవన్నీ ఎంతనీ?' 
'ఏంటేంటీ, ఏమన్నావ్‌? నేనేమేమి వాడుకున్నానో కూడా తెలుసా నీకు, ఏంటో చెప్పు?'

'అయ్యబాబోయ్‌... తమరు నాచేత వాగిద్దామని అంటున్నారు కానీ, ఒక్క నాకే ఏంటి, తమరి గురించి ప్రపంచికమంతా ఎరికేనయ్య. తమరు వాడుకోనివాళ్లంటూ మనకాడ ఉన్నారేంటయ్య? ఈ ఇలాకాలోనే కాదు... రాట్రంలో, దేశంలో, ఆ మాటకొస్తే ప్రపంచకంలో కూడాను లేరు. తమరు సొంతంగా అధికారంలో లేకపోయినా తండ్రిగారి అధికారాన్ని వాడుకున్నారు కదయ్యా? దాన్ని అడ్డం పెట్టుకుని అధికారుల్ని వాడుకున్నారాండయ్య? ఆళ్లతోపాటు మంత్రుల్ని, నాయకుల్ని ఎడాపెడా వాడేసుకోలేదయ్యా? ఆ తరవాత తమరి నాయనగారి దగ్గరకు పనులమీదొచ్చే వారందర్నీ మీ ఇంటికి దారి మళ్లించి, బేరాలెట్టి, రేటు ఫిక్సింగులు చేసి ఆళ్లందరి డబ్బును వాడుకోలేదాండయ్య? అందుకోసం మన రాట్రంలోని భూముల్ని గనుల్ని వాడుకోలేదా చెప్పండయ్య? అక్కడితో ఆగారాయ్యా? మడుసుల్ని, వనరుల్ని అడ్డగోలుగా వాడేసుకుని సంపాదించిన సొమ్ముల్తో ఆ మూల కోల్‌కత నుంచి ఈ మూల మలేసియా దాకా ఎక్కడెక్కడో దొంగ కంపెనీలెట్టడానికి అవకాశాలన్నీ వాడుకోలేదా చెప్పండయ్య? వట్టి అవకాశాలేనా... అడ్డదారి పన్లూ సేయడానికి చట్టాల్ని వాడుకున్నారు, అయ్యి అడ్డొస్తాయంటే ఆ చట్టాల్లో సవరణలు చేయడానికీ చట్టసభను వాడుకున్నారు. ఇన్నీ చేసినా ఇంతా చేసినా- మెత్తగా మాట్లాడతా... అమాయకులైన జనాన్ని వాడుకున్నారు. అబ్బో... ఎన్నని చెప్పగలనండయ్య, ఒకటా రెండా? ఇక్కడికిక్కడ చెప్పగలనా? చివరాకరికి తమరు చేసిన అడ్డదిడ్డమైన పన్లన్నీ బయటపడిపోయి జైల్లోకెల్లాక కూడా ఏకంగా ఢిల్లీలోని పెద్ద తలకాయల్నీ వాడేసుకున్నారని అంతా అంటున్నారయ్య. అందుకే ఇంతలేసి ఎదవ పన్లు సేసినా సటుక్కున జైల్లోంచి బెయిలుచ్చుకుని వచ్చేశారని సెబుతున్నారయ్య. మరి ఇంతలా ఏది పడితే దాన్ని, ఎవర్ని పడితే వాళ్లని వాడుకోవడం ముందు నేను చేసే పనులెంతయ్య? పని ఇచ్చినప్పుడు ఎలా పడితే అలా వాడుకోవచ్చయ్య. మరి రేప్పొద్దున్న మీరు కలలు కంటున్నట్టు కుర్చీలో కూర్చోగలిగితే అప్పుడింకెంత వాడేసుకుని ఎంత సంపాదిత్తారో చెప్పడానికి నా బతుకు సరిపోదయ్య...!'

PUBLISHED IN EENADU ON 07.12.2013

గురువారం, సెప్టెంబర్ 12, 2013

బాధ్యతల మర్మం


'ఏంటో గురూగారూ! బతుకు దుర్భరమైపోయిందంటే నమ్మండి...'
'వూరుకోరా! భలే జోకేశావు. మనవల్ల ప్రజానీకం బతుకులు దుర్భరమవుతాయి కానీ, మనవి కావడం ఏమిటిరా?'

'అబ్బే... జనఘోష కాదండీ. మా ఇంటి ఘోష. మొన్న మా ఆవిడ ఉంగరం పోగొట్టింది. అదేమిటంటే నాదా బాధ్యత అని ఎదురు ప్రశ్నించింది. పైగా నా జీవితం తెరిచిన పుస్తకం, కావాలంటే పేజీలన్నీ చదువుకొమ్మంటోంది. ఈ ధోరణి ఏమిటో అర్థం కావడం లేదు'

'బాగుంది. మీ టీవీలో ఎక్కువగా ఏ కార్యక్రమాలు చూస్తారు?'

'వార్తలండి...'

'మరదీ సంగతి! రాజకీయాలన్నీ మీ ఇంట్లోకి ప్రవహించేస్తున్నాయని తెలుసుకో. మొన్న ప్రధాని ప్రసంగాన్ని మీ ఆవిడ విని బాగా ఒంటపట్టించుకుందన్నమాట. అర్థమైందా?'

'అర్థమైంది కానీండి... మరి ఆయన దగ్గర్నుంచి మా ఆవిడ వరకు ఎవరైనా సరే- ఇలా బాధ్యత లేకుండా ఉంటే ఎలాగండీ?'

'సర్లే... ఈ సంగతి అర్థం కావాలంటే అసలు బాధ్యతంటే ఏమిటో, దాని అర్థాలు సమయాన్నిబట్టి ఎలా మారిపోతాయో తెలుసుకోవాలి'

'అదేంటండీ? పదానికి అర్థం ఎప్పుడైనా ఒకటేగా?'

'ఆత్రగాడికి బుద్ధి మట్టు అని ఓ సామెత ఉందిరా. అది నీకు సరిగ్గా సరిపోతుంది. తెలుగు నిఘంటువులో అర్థం ఎప్పుడూ ఒకటే ఉంటుంది. రాజకీయ నిఘంటువులో మాత్రం సమయాన్నిబట్టే కాదు, నీ స్థానాన్నిబట్టి కూడా అర్థాలు మారిపోతాయి'

'భలే ఆశ్చర్యంగా ఉందే! ఎప్పుడెప్పుడు ఎలా మారతాయో కాస్త చెప్పరూ?'

'మరైతే రాసుకో. బాధ్యత అనే పదం చాలా బరువైనది. అది ఒక వ్యక్తి నిజాయతీకి, నిబద్ధతకి సంబంధించినది. కానీ, నువ్వు నేర్చుకుంటున్నది రాజకీయ పాఠాలు. అందుచేత దీనికి ఎప్పుడూ ఒకే అర్థం తీసుకోకూడదు. ఉదాహరణకి, నువ్వు అధికార పీఠం మీద ఉన్నావనుకో. బాధ్యతనే పదం ఉన్నట్టుండి తేలికైపోతుంది. ఇక్కడే మన ప్రధానిగారిని చూసి, చాలా నేర్చుకోవాలి. లక్షల కోట్ల రూపాయల బొగ్గు గనుల కేటాయింపులో కుంభకోణాలు బయటపడి, చెరగని మసిలాగా, వదిలించుకోని నుసిలాగా మారి కేంద్రప్రభుత్వం ఒంటినిండా, ముఖంనిండా అంటుకుపోయిందా? కానీ, ఆయన బాధ్యత వహించారా? లేదే. ఆనక ఈ వ్యవహారంపై విచారణ చేపట్టాక కీలకమైన దస్త్రాలు రాత్రికి రాత్రి హుష్‌కాకీ అయిపోయాయా... అప్పుడు కూడా ఆయన అవి మాయం కావడానికి నేనెలా బాధ్యత వహిస్తానని ఎదురు ప్రశ్నించారు కదా? కాబట్టి నువ్వు కుర్చీలో ఉంటే బాధ్యతాయుతంగా ఉండక్కర్లేదు. ఏమంటావు?'

'అనడానికేముందండి బాబూ, అదరగొట్టేశాక. మరైతే కుర్చీ ఎక్కినవాళ్లు బాధ్యత వహించే విషయాలే ఉండవంటారా?'

'ఎందుకుండవురా. బోలెడు ఉంటాయి. కానీ అవేమిటో నువ్వే వూహించు చూద్దాం...'

'ప్రజల కష్టనష్టాలను పట్టించుకోవడమేనాండీ?'

'లాభం లేదురా. నువ్వింకా చాలా ఎదగాలి. అదే ప్రజల కష్టనష్టాలు పట్టించుకున్నట్టు కనిపించాలని నువ్వు అని ఉంటే సంతోషించేవాడిని...'

'దానికీ దీనికీ ఏంటండీ తేడా?'

'నక్కకి, నాకలోకానికి ఉన్నంత ఉందిరా. పట్టించుకోవడం వేరు, అలా కనిపించడం వేరు. ప్రజల కోసమే నీ యావ, నీ ఆశ, నీ జీవితం, నీ జన్మ అన్నంత బాధ్యతగా పైకి కనిపించాలి. వాళ్ల సంక్షేమం కోసం అంతకంటే బాధ్యతగా పథకాలను ప్రవేశపెట్టాలి. అయితే ఈ బాధ్యత మాత్రం వేరు. ఎందుకంటే ఆ పథకాలు నిజానికి నీ కోసమే కదా? అంటే వాటిని అడ్డం పెట్టుకుని ఖజానా సొమ్మును దారి మళ్ళించడానికి, నీ కుటుంబానికి, నీ అనుచరవర్గానికి ఉపయోగపడేలా అమలు చేస్తావు కదా? మరి అది ఎలాంటి బాధ్యతో అర్థం చేసుకో...'

'అవునండోయ్‌! ఈ బాధ్యతకు మాత్రం నిఘంటువులో అర్థమే వర్తిస్తుందన్న మాట. మరి ఇలా, బాధ్యతాయుతంగా మసలినవారు, మెలిగినవారు, వినుతికెక్కినవారు, విఖ్యాతి గాంచినవారు, విరాజిల్లినవారు, విజయం సాధించినవారు ఎవరైనా ఉన్నారాండీ?'

'ఎందుకు లేరురా సన్నాసీ! మనరాష్ట్రం నడిబొడ్డున ఉదాహరణలు పెట్టుకుని ఎక్కడో వెతుకుతావేంటి? సీఎం కుర్చీ ఎక్కగానే ఎంతో బాధ్యతగా రోజుకో రకం పథకాలు పెట్టిన వైఎస్‌ని మరిచిపోతే ఎలా? మరాయన మనం చెప్పుకొన్న బాధ్యతతో పథకరచన చేయబట్టే కదా, ఆయన కుటుంబం లక్షకోట్లకు పడగలెత్తింది? ఆయన అనుచర వర్గమంతా అంతస్తులు పెంచుకున్నది? ఇక ఆయనగారి సుపుత్రుడు అంతకంటే బాధ్యతగా మసులుకోబట్టే కదా, అనేకానేక కంపెనీలు రాష్ట్రం పరిధులు దాటి మరీ విస్తరించినది? ఆ పథకాల వెనక ఉన్న బాధ్యతకు అర్థం నిజంగా నిఘంటువులోనిదే అయితే, ఈ పాటికి ఎక్కడా పేదవాళ్లనేవాళ్లు ఉండనే కూడదుగా? ఇలాంటి బాధ్యతనెరిగి మసలుకునేవారు ఢిల్లీ కుర్చీ నీడలో కావలసినంత మంది కనిపిస్తారు. దేశంలో జరిగిన లక్షల కోట్ల కుంభకోణాలకు వాళ్ల బాధ్యతాయుతమైన ప్రవర్తనే కారణమని వేరే చెప్పాలా?'

'ఆహా... చక్కగా బోధపడిందండి. ప్రజలను నమ్మించేప్పుడు ఒకరకం బాధ్యత, పథకాలు రచించేప్పుడు ఒకరకం బాధ్యత, అమలు చేసేటప్పుడు మరోరకం బాధ్యత, అవకతవకలు బయటపడినప్పుడు ఇంకో రకం బాధ్యత వహించాలని తెలిసిందండి. మొత్తానికి ఎంతో బాధ్యతాయుతంగా నాకీ సంగతులు చెప్పినందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు చెప్పడం నా కనీస బాధ్యతని అనిపిస్తోందండి...'

'ఏడిశావ్‌లే! నేను చెప్పినవన్నీ పాటించి నికార్సయిన నీచనేతగా ఎదిగి చూపించడమే నీ అసలైన బాధ్యతని మరిచిపోకు. ఇలా హెచ్చరించడం కూడా నా బాధ్యతేరోయ్‌! ఇక వెళ్లిరా!'

PUBLISHED IN EENADU ON 12.09.2013