సోమవారం, జనవరి 16, 2017

రాజకీయ రంగవల్లులు



‘హరిలోరంగ హరి... మన కష్టాలన్నీ హరీ... 
సుఖాలదిగో మరి... ఇక సంబరాలు చేద్దారి!’ 
- అంటూ హరిదాసు కొత్తపాట పాడుతూ బయల్దేరాడు. ముగ్గులు దాటుకుంటూ, గొబ్బెమ్మలు చూసుకుంటూ ఓ ఇంటి దగ్గర ఆగాడు. 
‘ఏందయ్యోయ్‌! పాట కొత్తగా ఉంది. ఓ పక్క జనం నానా బాధలూ పడుతుంటే, పండగ సాకు చూపించి నీ పబ్బం గడుపుకొందామని చూస్తున్నావా?’ అన్నాడు ఆ ఇంటి గుమ్మం ముందు నుంచున్న ఆసామి. 
‘ఎవరు స్వామీ తమరు?’ అన్నాడు హరిదాసు. 
‘నన్నే గుర్తు పట్టలేదా? కేజ్రీవాల్‌ని. మాయమాటలకీ గాలి పాటలకీ మైమరచిపోయేవాణ్నికాదు. తెలుసా?’ 
‘అయ్యో... మిమ్మల్ని గుర్తుపట్టలేకేమండీ. ముందు మీరు జనం కష్టాలేంటో చెప్పండి మరి...’ 
‘నువ్వొచ్చేదారిలో జనం క్యూలో నుంచున్నారు కనిపించలేదా? బ్యాంకులు కూడా డబ్బుల్లేవనే బోర్డులు పెడుతున్నాయి. ఆర్థిక వ్యవస్థ అల్లాడిపోతోంది. ఇంకా పండగ సంబరమేంటయ్యా...’ 
‘అయ్యా... మీరు క్యూలో ఉన్న జనాన్నే చూస్తున్నారు. కానీ నేను ఆ జనం మొహాల్లో ఉన్న నమ్మకాన్ని చూస్తున్నా. మీరు బ్యాంకుల ముందు బోర్డుల్నే చూస్తున్నారు. నేను దేశం మొత్తం మీద పోగవుతున్న లక్షల కోట్ల సంపదను చూస్తున్నా. ఇన్నాళ్లూ ఎక్కడికి పోయిందండీ ఈ సొమ్మంతా? కేవలం పది శాతం కూడా లేని బడా బాబుల భోషాణాల్లో, ఇంటి గోడల్లో, బాత్రూముల్లో దాచిన రహస్య అరల్లో మూలుగుతున్న మహాలక్ష్మి ఇప్పుడు వెలుగు చూస్తోంది. అది నాకు సంక్రాంతి లక్ష్మిలా కళకళలాడుతూ కనిపిస్తోంది. బినామీ పేర్లతో, మాయ డిపాజిట్లతో సామాన్యులకు అందాల్సిన ఫలాల్ని అక్రమంగా దోచుకుని దాచుకున్న అవినీతిపరుల బందిఖానాల్లోంచి బయటకు వస్తున్న సిరుల కుప్పలు నాకు శోభస్కరమైన గొబ్బెమ్మల్లా కనిపిస్తున్నాయి. ఇది పండగ సంబరం కాదంటారా? దేశ సరిహద్దుల అవతలకి ఓసారి మీ సంకుచితమైన చూపును సారించండి. ఉగ్రవాదులకు వూతమివ్వడానికి పోగేసిన వేలాది కోట్ల పెద్ద నోట్లన్నీ చెల్లని చిత్తు కాగితాలైపోవడంతో ఏం చేయాలో తోచక నిప్పుపెట్టిన మంటలు కనిపిస్తాయి. అవండీ... నిజమైన భోగి మంటలు! ఇవన్నీ రాజకీయ చట్రంలో చిక్కుకుపోయిన మీకు అర్థం కావేమో కానీ, నా దేశంలోని సామాన్య ప్రజానీకానికి ఎప్పుడో తెలుసు. అందుకే సహనంతో ఉన్నారు...’ అన్నాడు హరిదాసు ఆవేశంగా. 
కేజ్రీవాల్‌ తెల్లమొహమేసినా, తేరుకుని ‘అంటే ఆ కాషాయ పార్టీ వాళ్లు హరిదాసులకి కూడా ప్రత్యేక శిక్షణ ఇచ్చి పంపించారన్నమాట. ఆగాగు... ఇప్పుడే ప్రెస్‌మీట్‌ పెడతా...’ అన్నాడు. 
‘అయ్యా... ముందు మీ పార్టీని చీపురు పెట్టి దులుపుకోండి. ఆ తరవాత ఎదురింటి ముంగిటిని విమర్శిద్దురుగాని. పొరిగింటాయన అమ్మ కాళ్లకి దణ్నం పెట్టినా, అందులో కూడా రాజకీయమే కనిపిస్తుంది మీకు...’ అంటూ వెళ్లబోయాడు హరిదాసు. 
కేజ్రీవాల్‌ సర్దుకుని, ‘పోనీలే హరిదాసూ! పండగ పూట గుమ్మంలోకి వచ్చావని ఏమైనా ఇద్దామన్నా చిల్లర లేదోయ్‌. ఏం చేయను?’ అన్నాడు. 
హరిదాసు నవ్వి సంచిలోంచి స్వైపింగ్‌ యంత్రం తీశాడు. ‘మీకంతగా మనసుంటే ఇందులో కార్డు గీకండి. నగదు రహిత దేశం కోసం నావంతుగా ఇది సమకూర్చుకున్నాను’ అన్నాడు.
* * *
‘రావమ్మా...మహాలక్ష్మీ రావమ్మా... 
మా దేశమే నీ ఇల్లు... కొలువై ఉందువుగాని...’ 
-అంటూ హరిదాసు మరో ఇంటి ముంగిట్లోకి వెళ్లి నుంచున్నాడు. ఆ ఇంటి తలుపు భళ్లున తెరుచుకుంది. కళ్లెర్రజేస్తూ మమతాబెనర్జీ బయటకు వచ్చి రుసరుసలాడుతూ, ‘శుభమా అని విలేకరుల సమావేశానికి వెళుతుంటే నువ్వొచ్చావా? ఇంకెక్కడి మహాలక్ష్మయ్యా? పెద్దాయన అనాలోచిత పనులతో పండగ వెలవెలబోతోంది. అందుకే జనం కళ్లు తెరిపిద్దామని బయల్దేరా...’ అంది కోపంగా. 
‘అమ్మా... ఇది నీ ఇల్లా? తెలియక వచ్చాను. ఇంతకీ ఏమని కళ్లు తెరిపిస్తారో తెలుసుకోవచ్చా తల్లీ?’ అన్నాడు హరిదాసు. 
‘ఓ దానికేం? ఇదంతా పెద్ద అవినీతి. కుంభకోణం. కుట్ర. బడా పారిశ్రామిక వేత్తల గుప్పెట్లో ఉందీ ప్రభుత్వం. నీకు నీ చిడతలు, ఇత్తడి పాత్ర తప్పితే మరింకేమీ తెలియదు పాపం... ఎలా బాగుపడతావో ఏంటో?’ 
హరిదాసు ఓసారి చిడతలు వాయించి, ‘తల్లీ తెలియకేమమ్మా... కొందరు విలేకరులు రహస్య కెమేరాలు పెట్టి మరీ మీ హయాములో ఉన్న మంత్రులు, అధికారుల అవినీతి ఎంత గొప్పగా ఉందో బయటపెట్టారు కదమ్మా! ఇలా అడుగడుగునా పేరుకుపోయిన అవినీతి బకాసురుల ఆట కట్టించేందుకు ఇంతవరకు ఎవరైనా కనీస ప్రయత్నమైనా చేశారా తల్లీ? ఇన్నాళ్లకు ఓ పెద్దాయన వచ్చి కొన్ని కఠిన నిర్ణయాలు తీసుకుంటే కంటగింపుగా ఉందామ్మా?’ అంటూ హరిదాసు ముందడుగు వేశాడు.
* * *
‘కడివెడు నీళ్లు కలాపి జల్లి గొబ్బిల్లో గొబ్బిళ్లు...’ 
-అంటూ హరిదాసు మరో ఇంటి ముందుకు వచ్చాడు. అందులోంచి ఓ యువకుడు పాలపీక నోట్లో పెట్టుకుని చీకుతూ బయటకు వచ్చాడు. 
‘ఇంకేం గొబ్బిళ్లయ్యా... ఇదిగో నేను నోరిప్పడానికి వెళుతున్నా. ఇక భూకంపాలు వచ్చేస్తాయి. త్వరగా ఇంటికి వెళ్లిపో’ అన్నాడు ఆ యువకుడు పాలపీక తీసి చేత్తో పట్టుకుని. 
హరిదాసు అతడికేసి తేరిపారి చూసి, ‘ఓ రాహుల్‌బాబా? ఈ దేశంలో ఇప్పటికే చాలా భూకంపాలు వచ్చాయి. తెలుసా బాబూ?’ అన్నాడు. 
రాహుల్‌ వెనక్కి తిరిగి ఇంట్లోకి చూస్తూ, ‘అమ్మా... చూడవే. నేను మాట్లాడకుండా భూకంపాలు ఎలా వస్తాయమ్మా... చెప్పు?’ అన్నాడు. 
లోపలినుంచి వాళ్లమ్మ కంఠం వినిపించింది, ‘అరె బచ్చా... బయటకి వెళ్లి విలేకరుల సమావేశం పెట్టి ఆడుకోమన్నానా? నన్ను విసిగించకు, నీ కోసం కుర్చీ చేసే పనిలో ఉన్నాను...’ అని. 
రాహుల్‌ బిక్కమొహం వేసుకుని, ‘ఏంటి హరిదాసూ... నాకు అర్థమయ్యేలా చెప్పు..’ అన్నాడు. 
‘చరిత్ర తెలుసుకో బాబూ! ఇంతకు ముందు వాళ్ల పాలనలో అవినీతి సునామీ దేశాన్ని ముంచెత్తింది. అక్రమాల భూకంపాలు అతలాకుతలం చేశాయి. భూమిని, గాలిని, నీటిని, నిప్పును కూడా అమ్ముకున్నారు నాయనా. ఇన్నాళ్లకి దేశం ముంగిట్లోకి కొత్త రంగవల్లులు వచ్చాయి. పేపర్లలో రోజుకో కుంభకోణం వార్తలు చూడటానికి అలవాటు పడిన ప్రజల కళ్లకిప్పుడు, అవినీతి పరులను పట్టుకున్న వార్తలు కనులవిందుగా కనిపిస్తున్నాయి. ఇవన్నీ నీకు అర్థం కావులే కానీ, వెళ్లి ఆడుకో నాయనా!’ అంటూ హరిదాసు సాగిపోయాడు... 
‘హరిలో రంగహరి... మన బాధలన్నీ తీరి... 
బంగరు భవితకు దారి... అదిగదిగో మరి!’
- ఎ.వి.ఎన్‌.హెచ్‌.ఎస్‌.శర్మ

PUBLISHED IN EENADU ON 14.01.2017

మంగళవారం, అక్టోబర్ 25, 2016

జ్వరం మంచిదే!



పాపకి జ్వరంగా ఉంది. మూసిన కన్ను తెరవడం లేదు. 
ఏవేవో పనుల మీద ఇల్లంతా తిరుగుతున్న అమ్మ చేతి మునివేళ్ళు ఆ చిన్నారి నుదిటి మీద, మెడ మీద 
ఎన్ని సార్లు సుతారంగా తాకి చూశాయో.  
ఎక్కడో ఆఫీస్ లో ఉన్న నాన్న ఎన్నిసార్లు ఇంటికి ఫోన్ చేసాడో, పాపకి ఎలా ఉంది అని. 
చివరకి నాన్న మధ్యాహ్నం సెలవు పెట్టి ఇంటికి వచ్చేశాడు. 
అమ్మా నాన్నా పాపకి చెరో పక్కనా కూర్చున్నారు. 'ఎలా ఉంది బంగారూ' అని అడుగుతూనే ఉన్నారు. 
'బాధగా ఉందమ్మా' అని పాప అంటే, 'తగ్గిపోతుందమ్మా, కొంచెం ఓపిక పట్టు' అంటూ అమ్మ, పాప తల మీద రాస్తూ కూర్చుంది. పాపని మరిపించడానికి నాన్న ఏవో కథలు చెబుతూ పక్కనే పడుకున్నాడు. 
'నాన్నా! ఈ జ్వరం నాకొద్దు. తీసేయ్' అంది పాప నీరసంగా.  నాన్న, అమ్మ కేసి చూసి సన్నగా నవ్వాడు. 
తర్వాత పాపతో అన్నాడు, 'ఎలా నాన్నా! అలా అనకూడదు. నిన్న ఐస్క్రీమ్ తినొద్దంటే విన్నావా? చూడు ఇప్పుడెలా బాధ పడుతున్నావో.  అయినా తగ్గిపోతుందిలే సరేనా?' అంటూ ధైర్యం చెప్పాడు.
అంత జ్వరంలో ఉన్నా, ఆ పాపకి ఎంతో హాయిగా అనిపిస్తోంది. 
అమ్మా నాన్నా దగ్గరే ఉండి, ప్రేమ చూపించడం బాగుంది. 
'ఆమ్మా! నాకు బెండ కాయ వేపుడు తినాలని ఉంది' అని ఈ పాప అంటే, 
'ఇప్పుడు కాదమ్మా! నీకు జ్వరం తగ్గిపోగానే చేసి పెడతానే' అని అమ్మ భరోసా ఇచ్చింది. 
'నాన్నా! నాకేం బార్బీ బొమ్మ కావలి' అంది గోముగా. 
'తప్పకుండా తల్లీ' అన్నాడు నాన్న వెంటనే. అమ్మా నాన్నా చేతులు పట్టుకుని ఆ పాప నిద్రలోకి జారుకుంది. 
మర్నాడు లేచేసరికల్లా జ్వరం తగ్గింది. రెండు రోజుల్లో మామూలుగా అయింది. అమ్మ బెండ కాయ వేపుడు చేసింది. నాన్న బార్బీ బొమ్మ తెచ్సి ఇచ్చాడు. ఎందుకో తెలియదు కానీ జ్వరం రావడం ఆ పాపకి నచ్చింది.
********
దాదాపు ప్రతి ఇంట్లో జరిగేదే ఇది. కానీ ఒక విషయం గ్రహించాలి. అమ్మా నాన్నా ఆ పాపకి ఎన్నో సపర్యలు చేశారు, కానీ జ్వరాన్ని మాత్రం ఆమె నుంచి తీసేయలేక పోయారు. ఆ బాధను పాపే భరించింది. కానీ అమ్మా నాన్నా మాత్రం పక్కనే ఉండి ప్రేమ చూపించారు. 
భగవంతుడు కూడా అంతే. మన కష్టాన్ని తీసేయలేడు . కానీ ఆ బాధని తట్టుకొనే ధైర్యాన్ని ఇస్తాడు. 
భరోసా కల్పిస్తాడు. 
ఎందుకంటే ఆ బాధ ఎప్పుడో మనం చేసిన పనుల ప్రభావమే! 
ఆ బాధ తగ్గిపోగానే మనం కోరినవి అన్నీ ఇస్తాడు!


బుధవారం, మే 04, 2016

జీవిత సత్యం

(ఎప్పుడో చిన్నపుడు రాసుకున్న కవిత)

 

వెలుగుతున్న ప్రమిద కింద... 

పొంచి ఉంది చీకటి!

వికసించే పువ్వు చూడు... 

వాడిపోవు గంటకి!

ఉదయించే సూర్యుడైన... 

అస్తమించు రాత్రికి!

పున్నమి చంద్రుడు సైతం... 

వన్నె తగ్గు మర్నాటికి!

జీవితాన సుఖముందని విర్రవీగి పొంగి పోకు... 

ఎంచి చూడ సుఖమంతా క్షణంలోన సగం సేపు!

మంగళవారం, ఫిబ్రవరి 23, 2016

రాద్ధాంత సిద్ధాంతం


‘నీచాయ నమః
నికృష్టాయ నమః
తుచ్ఛ రాజకీయ ప్రలోభాయ నమః
అసత్య ప్రలాపాయ నమః
అడ్డగోలు వాగ్వివాద ప్రకాశాయ నమః’
- గురువుగారి అష్టోత్తరం పూర్తయ్యే వరకు శిష్యుడు వినమ్రంగా కూర్చున్నాడు. గురువుగారు గంట కొట్టి ప్రసాదం ఇవ్వగానే కళ్లకద్దుకుని నోట్లో వేసుకుని- ‘ఎన్ని పూజలు చేసినా మన జాతకాలు మారతాయంటారా గురూగారూ?’ అన్నాడు.

‘భలేవాడివిరా! నమ్మకమే అన్నింటికీ పునాది. ఆ నమ్మకమే నిన్ను, నన్ను, ప్రజానీకాన్ని నడిపిస్తోంది. ఈ పాతకాల స్వామి ఆరాధనా ఆ నమ్మకం మీదే ఆధారపడి ఉంది నాయనా. ముందు లెంపలేసుకుని ఆ తరవాత సందేహాలు ఏమైనా ఉంటే అడుగు’

‘ఇంతకూ ఈ పాతకాల స్వామి ఎవరండీ?’

‘రాజకీయాల్లో ఈ మధ్య నీతి నిజాయతీ పెరిగిపోతున్నాయిరా. ప్రజల కోసం పని చేసే నికార్సయిన నేతలు అధికారం చలాయిస్తూ చెలరేగిపోతున్నారు. మనలాంటి నీచ నేతల భవితవ్యం అగమ్యగోచరంగా కనిపిస్తోంది. అందుకే ఈయనను ప్రతిష్ఠించాను. కోల్పోయిన వైభవాన్ని ఏ నాటికైనా తిరిగి సాధించడానికి ప్రస్తుతానికి ఇదొక్క మార్గమే కనిపిస్తోంది నాయనా’

‘ఆహా, మీ చెత్తశుద్ధికి జోహార్లండీ. కానీ, ఏమిటో గురూగారూ... రోజురోజుకూ నిరాశ నిస్పృహలు తుపాను మేఘాల్లాగా కమ్మేస్తున్నాయి. ఏనాటికైనా మూడు కుంభకోణాలు, ఆరు అవినీతి పథకాలతో కళకళలాడే రోజులు మళ్ళీ వస్తాయంటారా?’

‘అందుకే కదరా నా తపన, తపస్సూనూ! రాత్రి పాతకాల స్వామిని ధ్యానిస్తూ మగత నిద్రలో జారుకున్నానా... ఓ రాత్రివేళ ఆయన కనిపించాడు. నీచా... నివ్వెరపోకు! లంచాల నైవేద్యాలు, అక్రమ ధన నివేదనలు, అవినీతి వాటాల ఆమ్యామ్యాలు, కమిషన్ల కైంకర్యాలు, ముడుపుల ఆరగింపులు లేక నాకు కూడా శోష వచ్చేట్టుంది. ఓపికతో నిరీక్షిస్తే గెలుపు నీదేనంటూ వూరడించాడు’

‘మరి అందుకు ఏం చేయాలో ఉపదేశించాడా గురూగారూ!’

‘ఆహా... వాటిని బోధిద్దామనే నిన్ను ఉన్నపళాన పిలిపించా. బుర్ర దగ్గర పెట్టుకుని విను. మనలాగా కుర్చీకి దూరమై కునారిల్లుతున్న నేతల్ని పోగుచెయ్యాలి. పాలకులు ఏం చేసినా అందులో తప్పులు వెతకాలి. వూరూవాడా గోలగోల చేస్తూ ఆరోపణలు, నిందలు, విమర్శలతో వూదరగొట్టాలి. చట్టసభల్ని సైతం సాగనీయకుండా మంకుపట్టు పట్టాలని పాతకాల స్వామి ఆన’

‘కానీ, పాలకుల పనులు ప్రజలకు నచ్చుతున్న వేళ, మన గోలను ఎవరైనా పట్టించుకుంటారా... అని!’

‘ఓరి పిచ్చి సన్నాసీ, నిన్ను జనం పట్టించుకోలేదు కాబట్టే ఇవాళ నువ్వీ స్థితిలో అఘోరిస్తున్నావ్‌. కాబట్టి, సిగ్గు లజ్జ ఉచ్చం నీచం వదిలేసి మరీ- ఈ పాలకుల వల్ల మహా ఘోరాలు జరిగిపోతున్నట్లు హడావుడి చేయాలి. ఎక్కడ ఏ సంఘటన జరిగినా దానికి రాజకీయ రంగు పులిమేయాలి. దాన్ని అడ్డంపెట్టుకుని అడ్డగోలుగా పాలకుల మీద బురద చల్లేయాలి. దీన్నే రాద్ధాంత సిద్ధాంతం అంటారు’

‘భలే బాగుంది గురూగారూ! కానీ నాలాంటి మట్టిబుర్ర కోసం ఆచరణ కూడా కాస్త చెప్పరూ?’

‘ఏముందిరా, ఉదాహరణకు ఎక్కడో ఏ రైతో, విద్యార్థో ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడనుకో... వాళ్లను ప్రభుత్వమే హత్య చేసిందని ఓ ప్రకటన చేసేయాలి’

‘ప్రభుత్వం హత్య ఎలా చేస్తుంది గురూగారూ... అదేమన్నా మనిషా?’

‘అలాంటివేమీ నువ్వు ఆలోచించకూడదురా. విమర్శే నీ పరమావధి!’

‘ఓ... అర్థమైందండి. ఆఖరికి నిద్దట్లో దోమ కుట్టినా, ఉలిక్కిపడి లేచి ఈ దౌర్భాగ్యపు ప్రభుత్వమే దోమల్ని పెంచి పోషిస్తోందని అనాలన్న మాట’

‘పర్వాలేదు, కొంచెం దారిలో పడ్డావ్‌. ఇలాంటి చెత్త ప్రకటనలు చేసేటప్పుడు పనిలో పనిగా నీ గురించీ గొప్పలు చెప్పేసుకోవాలి. ఉదాహరణకు దేశభక్తి నా రక్తంలోనే ఉంది లాంటి స్వోత్కర్షలు చేసినా నష్టమేమీ ఉండదు’

‘ఆహా... దేశభక్తి రక్తంలో ఉందనా? భలేగా ఉందండీ. కానీ, గబుక్కున ఎవరైనా మనకు రక్తపరీక్ష చేస్తే, మరి అందులో కుయుక్తుల క్రోమోజోములు, అక్రమార్జనల డీఎన్‌ఏలు, కంత్రీ పనుల కణాలు, అవినీతి కొలస్ట్రాళ్లు... లాంటి వంశపారంపర్య అవలక్షణాలన్నీ బయటపడతాయేమోనండీ?’

‘ఓరి నీ భయసందేహాలు బద్దలైపోనూ! ఇలాంటి పిరికి సన్నాసివి నీచరాజకీయాల్లో ఎలా ఎదుగుతావురా? ముందు చెప్పేది విను. ఇలా ప్రతిదానికీ ప్రభుత్వాన్ని తిట్టడమే నీ దినచర్యన్నమాట. కావాలంటే దేశాన్నే నాశనం చేసేస్తున్నారని గగ్గోలు పెట్టాలి. ఇంకా అవసరమైతే కులాన్ని, మతాన్ని కూడా ఎగదోయాలి’

‘నేనేదో మీ దగ్గర నీచ రాజకీయాల్లో ఇప్పుడిప్పుడే ఓనమాలు దిద్దుకుంటున్నవాణ్ని. ఇలాంటి బృహత్కార్యాలు చేయగలనా అని...’

‘ఆ మాట అన్నావంటే ఇంకా నీలో కాస్తోకూస్తో సిగ్గూ అభిమానం ఏడిశాయన్నమాటే! ఇలాంటి లక్షణాలు నీచనేతగా ఎదగడానికి ఎందుకూ పనికిరావు. కాబట్టి వదిలించుకో! నా పాఠాలు వినడంతోపాటు, సమకాలీన సిగ్గుమాలిన రాజకీయాల్నీ గమనిస్తూ ఉండాలి. నీ చుట్టూ చూస్తే ఇలాంటి దురంధరులు అనేకమంది కనిపిస్తారు. వారి దారిలో సాగిపో. మరోపక్క తాము అధికారంలో ఉన్నప్పుడు జరిగిన అవినీతి పనులపై విచారణ జరుగుతుంటే అదంతా కక్షసాధింపు చర్యలంటూ యాగీ చేస్తున్న నాయకమ్మన్యుల్ని కూడా వార్తల్లో చూస్తూనే ఉన్నావుగా? దేశరక్షణలో ప్రాణాలు కోల్పోయిన సైనికుల అంతిమయాత్రలకైనా రానివారు, దిల్లీ నడిబొడ్డులో ఓ అతివ మీద అత్యాచారం జరిగినప్పుడు యువజనమంతా రగిలిపోయినా నోరు మెదపనివారు- ఇప్పుడు కంగారుగా ఎలా తల్లడిల్లిపోతున్నారో చూడలేదా? ఇవన్నీ ఒంటపట్టించుకుని ఎదగాలి మరి... తెలిసిందా?’

‘గురూగారూ! ఇది ఎదగడం అంటారా, దిగజారడం అంటారా?’

‘పిచ్చోడా! నీచ నేతగా ఎదగాలంటే మంచి మనిషిగా దిగజారాల్రా! అర్థమైందా? ఓసారి పాతకాల స్వామికి సాష్టాంగపడి రేపట్నుంచి రెచ్చిపో మరి! ఎప్పటికోప్పటికి అవకాశం రాకపోదు. ఇక పోయిరా!’
- ఎ.వి.ఎన్‌.హెచ్‌.ఎస్‌.శర్మ
Published in EENADU on 23.02.2016

గురువారం, డిసెంబర్ 31, 2015

ఉన్నదా మంచికాలం...




‘ఏందే ఎంకీ, నులక మంచమ్మీద దుప్పటేసినావా?’

‘ఏసాను మావా, ఎల్లి తొంగో’ అంది ఎంకి.

గుడిసె బయట నులక మంచం మీద నడుంవాల్చి, కాలుమీద కాలేసుకుని ఆకాశంలోకి చూశా.

పైన లెక్కలేనన్ని చుక్కలు! మిణుకుమిణుకుమంటున్న వాటిని చూస్తూ రెప్పవాలుద్దాం అనుకునేసరికి, ఆ చుక్కల్లో ఒకటి నెమ్మదిగా పెద్దదై, వెలుగులు విరజిమ్ముతూ కిందికి వచ్చేస్తోంది.

దాని జిగేల్మనే కాంతికి కళ్లు తెరవలేక తెరుస్తూ, భయపడుతూ లేచి నుంచున్నా.

ఎదురుగా ఓ మహాపురుషుడు! వేలాది తలలు... అంతకు మించి చేతులు!

‘నేను కాలపురుషుణ్ని! పాత సంవత్సరం కనుమరుగై కొత్త ఏడాది అడుగుపెడుతున్న శుభవేళ నీచేత మాట్లాడిద్దామని ఇలా వచ్చా! చెప్పు... నీకేం కావాలో కోరుకో! వరాలు ప్రసాదిస్తా’ అన్నాడు కాలపురుషుడు.

అంతే, ఒక్కసారిగా కడుపు పట్టుకుని పగలబడి నవ్వుతూ, కిందపడి దొర్లుతూ- ‘ఎహేమిటీ... హ హ్హ... నుహువ్వు... నహాకు వర...హ్హ...హ్హ మిస్తావా?’ అన్నా.

కాలపురుషుడు కంగుతిన్నాడు. ‘అదేమిటి! అలా ఆశ్చర్యపోతావేం?’ అన్నాడు.

అప్పటికి తేరుకుని, ‘చాల్చేలేవయ్యా... వూరుకో! ఆకు మీద ఆకు మారాకు ఏసినట్టు, ఏటి మీద ఏడాది వచ్చిపోతానే ఉంది. మా బతుకులు ఏం మారాయి సెప్పు? ఇన్నేల్లుగా మారని మా బతుకులు ఇయ్యాల నువ్వొచ్చి వరాలిచ్చేత్తే మారిపోతాయా అంట!’ అన్నా.

కాలపురుషుడు చిద్విలాసంగా నవ్వి, ‘నీ అసహనం అర్థమైంది నాయనా! ముందు నీ బాధలేమిటో చెప్పు. అప్పుడుగానీ నీ మనసు కుదుట పడేలా లేదు’ అన్నాడు.

‘ఏముంటది కాలపురుసా! సూత్తానే ఉన్నావుగా? మొన్నా పక్కసందులో బక్కరైతన్న ఉరిపోసుకుని ఉసురు తీసుకున్నాడు. నిన్న మాపటేల ఎదురింట్లో పురుగులక్కొట్టే మందు మింగేసి కౌలుకూలన్న కళ్లు తేలేశాడు. ఎన్నాళ్లయ్యా... ఎన్నేళ్లయ్యా సెప్పు! ఎప్పుడయ్యా అందరికీ అన్నం పెట్టే ఈ రైతన్నల కట్టాలు తీరేది? ఏమన్నా అంటే వరాలంటావ్‌! ఇదేదో మా ఒక్క వూర్లో సంగతే కాదయ్యోయ్‌! దేశమంతా ఇట్టాగే ఉంది. ఏ పుస్తెలో తాకట్టు పెట్టి, విత్తనాలు తెచ్చి జల్లితే, అయ్యి మొలకెత్తుతాయో తెలీదు. ఒకేల మొలకెత్తినా పంట సేతికందేదాకా నమ్మకం లేదు. పాణాలుగ్గబట్టి పెట్టుబడి పెడితే- గిట్టుబాటు ధరేదీ? నోటికాడ కూటిని దళారులొచ్చేసి రుణానికి జమేసేసుకుంటారు. ఇట్టాంటి కట్టాలు తట్టుకోలేక బలవంతంగా సచ్చిపోయాక పరిహారాలు ఇత్తేమాతరం ఉపయోగం ఉంటదా? ఎంతిస్తే రైతుల రుణం తీరుద్దయ్యా... ఈ జాతికి! ఎంతిస్తే ఆ కుటుంబాల కన్నీటిధార ఆగిపోద్దయ్యా సెప్పు! పోనీ, వానదేవుడైనా అదను సూసి కరునిత్తాడా అంటే అదీ లేదు. అయితే కుండపోత... లేకపోతే అదే పోత!’

కాలపురుషుడు ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాడు.

‘ఇక నువ్వు చేసే సిత్రాల గురించి ఏం సెప్పమంటావయ్యా కాలపురుసా! ఉన్నట్టుండి రోజుల తరబడి ఆకాశం నుంచి వానలు ఒంపేసి, వరదల్లో ముంచి పారేస్తావ్‌! మరోపక్క జిల్లాలకు జిల్లాల్లో కరవు కాటకాలు కాళ్లకు గజ్జెలు కట్టి నాట్యమాడేలా సేత్తన్నావ్‌. ఇంకా ఏం సెప్పమంటావయ్యా! వందలాది వేలాది మందిని మతవిద్వేషాలతో సంపేసే ఉగ్రవాదాన్ని కళ్ల ముందు నిలుపుతున్నావ్‌. ఈ ఘోరాలు, నేరాలన్నీ నీ అడుగుజాడల్లో మడుగులు కట్టి కనిపిస్తన్నవే కదయ్యా... ఏటంటావ్‌?’

కాలపురుషుడు కట్రాటలా నుంచుండిపోయాడు- నా వాగ్ధాటికి!

‘సరేలేవయ్యా... నేన్నీకు సెప్పాల్నా? నీకు మాత్రం తెల్దూ? కిందటేడుకి, ఈ ఏడుకి సరకుల ధరలు ఎంతలేసి పెరిగిపోయాయో నువ్వు మాతరం సూడట్లేదూ? గంజిలోకి నంజుకునే ఉల్లిపాయ ధర కూడా ఉసూరుమనిపిస్తోంది. ఇక పప్పుల పరాసికాలు సెప్పాలా? కాయగూరల కస్సుబుస్సులు సూపాలా? వూరగాయలోకి చెంచాడైనా నూనేసుకుందారంటే ఎనకాముందూ సూడాల్సి వస్తోంది. ఇక నెయ్యేసుకుని పప్పు కలిపే రోజు పండగనాడైనా కరవే అయిపోతాంది. మరి ఎట్టాగయ్యా మా బతుకులు బాగుపడేది? వరాలిత్తాడంట వరాలు!

అయినా నువ్వన్నావు కాబట్టి అడుగుతాన్లే- వచ్చే ఏడాదైనా అయ్యన్నీ జరుగుతాయేమో సూడు మరి! మాలాంటి పేదోళ్లందరికీ సేతి నిండా పనుండేలా సూడు. సేతుల్లో పైసలాడేలా సెయ్యి. రెండు పూటలా కడుపునిండా కూడు దొరికేలా సూడు. మా నేతలందరూ మా కట్టాలు పట్టించుకునేలా ఆళ్ల బుద్ధులు మార్చు. అవినీతి, అక్రమాలు లేని మంచి రోజులియ్యి. మా రైతన్నల బతుకులు పండించు. ధరలు అందుబాటులో ఉండేలా సెయ్యి. బిడ్డల్ని సదివించుకునే వీలు కలిగించు. అందరూ సల్లంగా ఉల్లాసంగా బతికేలా సెయ్యి... సరేనా?’ అన్నా!

‘మాన్యా! జనహితాన్ని కోరే నీ కోరికలు విని సంతోషంగా ఉందయ్యా! నువ్వు కోరేవన్నీ కాలనుగుణంగా జరిగి తీరుతాయి. ఈలోగా నీకు తోడుగా ఆశను వరంగా ప్రసాదిస్తున్నా. దానివల్ల రేపటి నుంచి మంచిరోజులు వస్తాయనే భావన కలిగి ఇవాళ్టి నిరాశ నిన్ను బాధించదు’ అంటూ కాలపురుషుడు మాయమయ్యాడు.

* * *

‘ఒసే... ఎంకీ! కొత్తేడాది నుంచి మనకన్నీ మంచిరోజులేనంటే... కాలపురుషుడు చెప్పాడు’ అన్నా సంబరంగా!

‘సాల్లే మావా... సంబడం! కలవరింతలు ఆపి పడుకో. పొద్దుటే పనికిబోవాల’ అంది ఎంకి. 


Published in EENADU on 31.12.2016